Sociale Media en Bezieling

 

De koningin maakte zich in haar kersttoespraak afgelopen december zorgen over de verschraling van het menselijke contact onder invloed van sociale media.

Ook ik had mijn reserves. Natuurlijk had ik een LinkedIn profiel aangemaakt en  gezorgd voor een respectabel aantal contacten. Maar de hele dag twitteren over wat je aan het doen bent leek me grote onzin.

Uitgedaagd door een vriendin die meende dat ik er niet over kon oordelen als ik het medium niet kende, besloot ik zes weken op proef te gaan twitteren. Ik ging participeren in webdiscussies en riep zelfs een eigen discussiegroep in het leven.

 

Tegen mijn verwachting in, ontdekte ik dat deelnemers aan sociale media elkaar graag helpen en vrijelijk informatie en kennis delen op een bijna dienende manier: “Kijk, leuk artikel, heb jij hier iets aan?” Ik werd bij mijn eerste schreden belangeloos ondersteund met concrete tips.

Ook niet verwacht: op Twitter kom ik veel bezieling tegen. Twitteraars zijn gepassioneerd bezig  en delen dat graag met anderen. Veel deelnemers beschouwen de technologische Internetmogelijkheden als ondersteunend voor hun bezieling, zeker niet als doel op zich. Twitteraars blijken helemaal geen nerds die zich verschuilen in de virtuele wereld, maar mensen die bewust kiezen wat ze via welk medium communiceren en welke ontmoetingen ze in real life (IRL) doen.

 

 

Bezieling voorop

Door op Twitter te volgen wat mijn collega’s bezig houdt, ben ik meer direct met hen verbonden dan wanneer ik eens in de zoveel tijd een ‘bijpraatgesprek’ heb. In plaats van een verhaal achteraf over een inspirerend congres, maak ik het nu min of meer tegelijk mee. Ik zie sneller aanknopingspunten voor samenwerking en kan makkelijk tips naar anderen doorspelen.

 

Ja natuurlijk, een bericht van maximaal 140 tekens blijft aan de oppervlakte. Maar de beperking prikkelt om bondig te formuleren. Een tweet over duurzaam onderwijs zette ik met een collega  de discussie voort op LinkedIn, waarna ook anderen zich in het gesprek mengden en de discussie zich verdiepte. Inderdaad, sommige discussies zijn meer een opsomming van eigen meningen dan een werkelijke uitwisseling. Maar geldt dat niet voor de meeste discussies van mensen in een vergadering?

 

Sociale media betekenen in mijn ogen een revolutionaire stap vooruit in de ontwikkeling in organisaties naar een betere balans tussen ziel en zakelijkheid. Minder control, meer creativiteit en ondernemerschap en vooral: meer bezieling. Over die balans heb ik de afgelopen jaren veel gepubliceerd. Het is niet zozeer de technologische innovatie waardoor sociale media bijdragen aan die revolutionaire stap, maar de onderliggende principes.

Deze principes vertonen een duidelijke gelijkenis met waarden die onder de noemers van business spiritualiteit , sociale innovatie en MVO worden gepropageerd.

Sociale media moeten we dan ook niet beschouwen als doel op zich (een platform als Twitter bestaat over vijf jaar waarschijnlijk niet meer), maar als een uitingsvorm van een nieuwe manier van denken en werken, die duizenden mensen daadwerkelijk omarmen. Zij beginnen bij wat er toe doet, kiezen de systemen en ontmoetingen die hen ondersteunen en door slimmer te werken geven ze voorrang aan wat er echt toe doet.

 

Lenette Schuijt 


Reageren?  l.schuijt@crystalriver.nl